Nieuwsbrief Terebinth
nummer 2, mei  2007

De Nieuwsbrief is ook te lezen op de website, Terebinth Nieuwsbrief 2

In dit nummer:
Presentatie Friese Meren
Informatiepaneel Smallebrugge
Begraafplaats St.-Jan 'ontgroend'
'Begraafplaats is voor katholieken in beginsel plek voor devotie'
Bokje over:
Graftrommels, kransdozen of grafdozen.

An incomplete history of The art of funerary violin
Deel boeken De Terebinth naar Kenniscentrum
Inhoud Terebinth juni 2007
Agenda
Colofon



Presentatie Friese Meren


Op vrijdagmiddag 27 april was een selecte groep belangstellenden bijeengekomen in de ontvangstruimte van het Fries Scheepvaartmuseum in Sneek voor de presentatie van het nieuwste boekje in de Reeks Funeraire Cultuur.

Nadat Leon Bok de aanwezigen welkom had geheten hield Willem van Dijk, voorzitter van De Terebinth, een korte inleiding. Aan het einde van zijn verhaal overhandigde hij het eerste exemplaar van de Friese Meren aan Sietse ten Hoeve, de oud-directeur van het museum. Ten Hoeve hield een interessante lezing waarin hij verhaalde over zijn eigen ervaringen met dood, begrafenissen en funeraire cultuur in Zuidwest-Friesland. Hij deed dit op een zeer enthousiasmerende en humoristische wijze. Aan het einde van zijn verhaal complimenteerde hij de beide auteurs, geheel in stijl, door zijn 'hartelijke deelneming’ te betuigen met dit prachtige boekje.
Leon Bok en Bartho Hendriksen hielden daarna aan de hand van eigen foto’s en een enkel historisch plaatje een kort verhaal over de totstandkoming van het boek en hun ervaringen tijdens het schrijven. Een interessante diashow waarbij de beide auteurs elkaar naadloos afwisselden. Er waren beelden te zien van begraafplaatsen, lijkstoepen, grafstenen, kerkjes en veel water. Dat laatste was niet verwonderlijk omdat het water het hoofdthema van het boekje vormt. Na afloop konden de aanwezigen een rondwandeling maken langs de funeraire objecten in het museum en in de museumtuin. Beide auteurs werden ook nog geïnterviewd door een journalist van Omrop Fryslân. Deze liet weten dat hij in tijden niet zo’n leuke presentatie had meegemaakt
.
Foto: © Antoine Fonville
Meer informatie over Friese Meren


Informatiebord bij kerkhof Smallebrugge

De gemeente Wymbritseradiel heeft bij het kerkhof van Smallebrugge een informatiepaneel geplaatst.


Klik op afbeelding voor vergroting.

 

Waalwijk: begraafplaats St. Jan ontgroend


De begraafplaats St- Jan in Waalwijk voor de 'ontgroening'. © Jeannette Goudsmit

Het funeraire erfgoed op een begraafplaats bestaat niet alleen uit grafmonumenten, maar ook uit de groenvoorziening. Grijs (graftekens), rood (gebouwen), groen (beplanting) en blauw (waterpartijen) zijn de kleuren die het totaalbeeld bepalen.

Hoe het streven naar het behoud van het groen uit de hand kan lopen, blijkt uit de commotie rond begraafplaats St. Jan in Waalwijk, die ook breed is uitgemeten in de landelijke en regionale pers.
Bij gebrek aan een regiovertegenwoordiger in regio 21 hebben wij, Rindert Brouwer en Jeannette Goudsmit, op verzoek eind 2006 een advies uitgebracht over begraafplaats St. Jan in Waalwijk. Tot ongenoegen van een groot deel van zijn parochianen had pastoor Karel van Roosmalen opdracht gegeven tot een grondige herinrichting van de begraafplaats achter de kerk, waarbij veel groen moest verdwijnen.
Na ter plekke kennis te hebben genomen van de situatie hebben wij in ons rapport duidelijk gepleit voor het behoud van het groen, dat zeer sfeerbepalend is en het katholieke karakter van de begraafplaats accentueert. In het ontwerp is het grondplan van een kerkgebouw geïmiteerd, waarbij het aanwezige groen van bomen en heesters de indeling (‘middenschip’, kruisvormig midden- en zijpad, ‘priesterkoor’ en ‘zijbeuk’) bepaalt. Er is wel wat deskundig snoeiwerk nodig. Ook door de variatie in graftekens is de uniformiteit en saaiheid, die veel begraafplaatsen in de regio kenmerkt, hier afwezig. Een kaalslag door verwijdering van het groen of de invoering van uniforme graftekens zou van deze begraafplaats echt een dooie boel maken.
Het heeft niet mogen baten. Op 16 maart j.l. kreeg de pastoor, naar eigen zeggen ‘dienaar van God, aangesteld door de bisschop, de ondergeschikte van de paus’ zijn zin. Ondanks herhaaldelijke protesten, acties, rapporten en adviezen, het vertrek van de kerkhofploeg en het weglopen van een groep parochianen, werd de begraafplaats ontgroend.
‘Als Onze Lieve Heer toestaat dat deze pastoor naar de hemel gaat, dan wil ik er niet heen’, vertrouwde een boze parochiaan ons toe, toen wij de begraafplaats bezochten.
Jeannette Goudsmit en Rindert Brouwer


'Begraafplaats is voor katholieken in beginsel plek voor devotie'

door Jos Oude Holtkamp


RAALTE/HOLTEN/RIJSSEN -- 'De funeraire cultuur in deze streek is over het algemeen eenvoudig en eenvormig', zegt Bert Pierik in het deeltje over de Sallandse Heuvelrug dat hij heeft geschreven in een uitgebreide reeks over begraven in ons land. 'Maar', voegt hij er meteen aan toe, 'wie goed kijkt ziet toch interessante accentverschillen op het vlak van godsdienst, vormgeving en materiaalgebruik.'

Het boekje beschrijft begraafplaatsen van Holten tot Hellendoorn en van Rijssen tot Raalte. Het is een interessant gebied als je kijkt naar de verdeling tussen katholiek en protestant. 'Uiteindelijk', zegt Pierik, 'ontstond het opmerkelijke beeld dat ten westen van de Sallandse Heuvelrug een katholieke enclave in een voor het overige protestants Salland ontstond, terwijl ten oosten daarvan een protestants gebied aan de rand van katholiek Twente kwam te liggen.' Pierik heeft ook oog voor de cultuurhistorische betekenis en voor details: bij vrijwel elke beschreven begraafplaats weet hij wel een paar aardige bijzonderheden te vermelden.

Het boekje begint met een contrastbeschrijving tussen Raalte en Rijssen. Het katholieke Raalte, met zijn prachtvolle beelden en bij uitstek roomse symbolen, tegenover het sobere calvinisme van Rijssen, waar Belcampo bij zijn kale schrijversnaam-met-jaartallen ligt begraven en niet als Herman Pieter Schönfeld Wichers.
'Een begraafplaats', legt Bert Pierik uit, 'is voor katholieken in beginsel vooral een plek voor devotie. Het graf wordt regelmatig bezocht en onderhouden. Er wordt een gebed uitgesproken, sommige graven hebben zelfs nog een knielbankje, er wordt een kaarsje ontstoken of er worden bloemen gebracht.' Katholieke begraafplaatsen zijn gewijd en altijd staat er het beeld van de gekruisigde Jezus, al dan niet op een calvarieberg. Voor protestanten daarentegen heeft de begraafplaats geen godsdienstige betekenis.'Het zielenheil is immers een zaak van God alleen. Het is niet de bedoeling om het graf regelmatig te bezoeken om de doden te eren.'. 

Het boekje geeft een mooi overzicht van de in de loop der tijden gebruikte materialen. De armoedige houten grafplanken uit de crisisjaren op de oude gemeentelijke begraafplaats in Holten steken schril af tegen de rijkversierde Jugendstilzerken van duur Hugelsteen uit Zweden. 'De grotere dorpen hadden een maatschappelijke bovenlaag, die zich ook op de laatste rustplaats wilde onderscheiden.'
uit: de Stentor, 7 mei 2007.
Foto's: Bert Pierik

Meer informatie over Sallandse Heuvelrug
 

 Bokje over...

Graftrommels, kransdozen of grafdozen.

Het zijn verschillende namen voor een onderdeel van onze grafcultuur waar weinig op gelet wordt. Zinken of ijzeren trommels met daarin kransen met blaadjes van zink en bloemen van porselein, die bedoel ik. Soms bevatten ze foto’s, maar ook vaak linten of letters op een band met daarop woorden van verdriet en treuren. Ik kom ze door het hele land tegen op begraafplaatsen en kerkhoven, soms slechts één, soms een aantal. Vaak zijn ze zo slecht dat nauwelijks te zien is wat er in zit. Een enkele keer verrast een geheel opgeknapte trommel me. Iemand die de moeite neemt om deze kwetsbare objecten te herstellen! Zo zijn er in Herwijnen enkele graftrommels opgeknapt dankzij een lokaal initiatief.
Maar hoeveel van die trommels zijn er al niet verdwenen. Omdat ze gewoonweg uit elkaar vielen, de beheerder er genoeg van had of het grafmonument geruimd werd. In het noorden doen de heren Battjes uit Hoogezand en De Olde uit Zuidlaren onderzoek naar de herkomst van deze `bijgift’. Ze hebben er in Groningen 103 geteld, maar er zijn er ongetwijfeld meer. Met een oproep op de website van Dodenakkers  hopen ze meer informatie te krijgen, zodat ze er een artikel aan kunnen wijden.
Hopelijk komt er meer aandacht voor dit bijzondere object. De trommels dateren meestal uit de eerste helft van de 20ste eeuw en werden vermoedelijk gemaakt door lokale loodgieters of misschien via de steenhouwer besteld. Er zijn veel verschillende, maar er zijn ook overeenkomstige uitvoeringen . Nader onderzoek zou veel vragen kunnen oplossen, maar het belangrijkste eerst: behoud en herstel.

Leon Bok


Kransdoos op de oude gemeentelijke begraafplaats van Rhenen (foto: Leon Bok)

 

 

 
An incomplete history of The art of funerary violin

Mooi uitgegeven boek over een wel heel bijzonder onderwerp, de begrafenisviolist. Dit beroep ontstond zogenaamd in Engeland tijdens de Reformatie ter vervanging van de katholieke begrafenisrituelen. De auteur heeft een geheel fictieve studie gemaakt, waarin alle 'historische' feiten zijn verzonnen. In het boek staan ook muziekvoorbeelden, o.a. van 'Hieronymous Gratchenfleiss'. Hoewel de uitgever, Peter Mayer van Overlook Press, het waarheidsgehalte van het boek betwijfelde, heeft hij het toch gepubliceerd vanwege het bijzondere karakter.
De New York Times meldde: 'Violi
n dealers and stringed instrument publications quickly refuted the existence of a musical genre called 'funerary violin. The book is the latest manifestation of a continuing silly season in the London literary world.'

Scribe Publications, 2007. ISBN (13): 9781921215452

Bron: Muziekbibliotheek Utrecht


Deel boeken De Terebinth naar kenniscentrum

De Terebinth geeft 72 boeken in langdurig bruikleen aan de NUM-bibliotheek. Het bestuur van deze vereniging voor funeraire cultuur meende dat deze boeken beter op hun plaats zijn in de bibliotheek van het toekomstige kenniscentrum. Zo blijft de collectie boektitels gestaag groeien. Momenteel bezit de bibliotheek er meer dan 800, waaronder veel standaardwerken op dit gebied. De bibliotheek is gevestigd in het kantoor van het museum en op afspraak te bezoeken.
Uit:
Nieuwsbrief nr. 38, mei 2007, www.uitvaartmuseum.nl


Inhoud Terebinth, nummer 2, juni 2007

Van grafsteen naar steengroeve
Hoewel verwerking van zandsteen is verboden, komen begraafplaatsmedewerkers vaak zandstenen gedenktekens tegen. Het personeel van Bergklooster bezocht de groeve. Bert Pierik doet verslag van een personeelsuitje.
Actualiteiten en structurele problemen
Tijdens een Vermandecongres kwamen actualiteiten in het uitvaartwezen aan bod. Bouke Jagt miste een discussie over het eigendomsrecht van graven. Wanneer krijgt Martinus Nijhoff een representatief gedenkteken?
Vlamingen verkennen Den Haag en omgeving
Wat is er bijzonder aan onze funeraire cultuur? Een vergelijking met het buitenland geeft antwoord op deze vraag. Vlaming Jacques Buermans bezocht met de Grafzerkjes Hollandse kerken en begraafplaatsen.
Rubrieken
Boekbesprekingen, Graven op internet, Funeraire varia, Mens & Plek, Excursies. Verenigingsnieuws en Gast aan het woord (nieuw)

Het nummer verschijnt rond 1 juni.
Vraag een kennnismakingsexemplaar aan.
 

 Agenda

 Tot 22 juli
Expositie Tanz mit dem Totentanz in Museum für Sepulkralkultur in Kassel. Zie voor meer informatie: www.sepulkralmuseum.de 

 Tot 28 oktober
Expositie ‘De tijd verglijdt’ in Museum Palthehof te Nieuwleusen over overlijden en begraven in Nieuwleusen en omstreken. Zie voor meer informatie: www.palthehof.nl

 12 - 14 juli
Driedaagse funeraire reis naar Aken-Keulen-Düsseldorf is volgeboekt. Voor meer informatie en plaatsing op reservelijst: www.atelier-terreaarde.nl

 22 september
Excursie Heemskerk en Beverwijk


Colofon
Terebinth Nieuwsbrief is een uigave van de Vereniging De Terebinth en wordt uitgeven onder verantwoordelijkheid van Terebinth, tijdschrift voor funeraire cultuur.

Foto's:
Redactieadres: terebinth@planet.nl

Aanmelden Nieuwsbrief
Afmelden Nieuwsbrief


Reageren op deze Nieuwsbrief