| Het huidige Jaar van het Religieus Erfgoed gaat niet alleen over religieuze gebouwen, maar ook over de daarmee samenhangende elementen als tuin, park of begraafplaats, pastorie, kapel of school. In deze serie ligt de nadruk op het funeraire aspect van het religieuze erfgoed.
|
Dit is het zesde en laatste deel van ‘Het belang van samenhang', een
serie over religieus erfgoed in het kader van Jaar van het Religieus
Erfgoed.
|
Het belang van samenhang
Deel 6:
Kapellen bij katholieke instellingen
 In de tuin van het voormalige redemptoristinnenklooster te Sambeek
ligt een grafkapel uit 1894, naar Italiaans voorbeeld gebouwd in lokale
bouwstijl. De geschiedenis van het Sambeekse klooster begint in 1874 met
de vestiging van Limburgse zusters redemptoristinnen. Toen de zusters in
1993 naar het kloosterbejaardenoord Sint-Anna te Boxmeer vertrokken,
namen ze hun overledenen mee. De lege grafkapel ligt in de binnentuin
die geheel omgeven is door een hoge bakstenen muur. Tegenwoordig valt het gebouw onder Stichting Het Kloosterhuis. Tot
haar doelstellingen behoort onder meer handhaving van het uiterlijk
aanzien van het kloostercomplex.
 Kloosterdorp
Steyl
Steyl telt verschillende kloosters en kloosteronderdelen: het St.
MichaeÎlklooster, het St. Gregorklooster, het Heilige Hartklooster, het
Heilige Geestklooster, het St. Josephklooster, het Missiehuis St.
MichaeÎl en het Missiemuseum.
De ommuurde begraafplaats van het Missiehuis van de Societas Verbum
Dei (SVD), de Congregatie van het Goddelijke Woord, is tussen 1887 en
1895 aangelegd. Het ontwerp is vermoedelijk van pater Gerard Rademan,
een Nederlandse priester-student. De SVD is een uit Duitsland afkomstige kloosterorde. Tijdens de ‘Kulturkampf’ zochten veel kloosterordes hun
heil over de grens. Zo trok rector Arnoldus Janssen van de ursulinen te
Kempen naar Nederland om in Steyl een geschikte locatie te vinden voor
de oprichting van een missie-seminarie.
Het middenpad van de in 1895 ingewijde begraafplaats voert naar de
verhoogd geplaatste begraafplaatskapel, een eenlaags neogotisch gebouw
onder zadeldak. Hier werd in 1909 Arnoldus Janssen begraven, de stichter
van het Missiehuis. Inwoners van de omliggende dorpen bezochten Janssens
graf regelmatig en in 1910 deden in Steyl al verhalen de ronde over
gebedsverhoringen op zijn voorspraak. Na de zaligverklaring van Janssen
op 19 oktober 1975 werd zijn stoffelijk overschot bijgezet in een
bovengrondse tombe in de benedenkerk van het Missiehuis St. Michael. De
begraafplaats is nog in gebruik, evenals de kloosters.
 Landgoed
Bouvigne
De grafkapel van monseigneur F.B.J. Frencken bevindt zich niet bij
een klooster, maar op het landgoed van kasteel Bouvigne te Breda. De
kapel is in 1949 gebouwd naar ontwerp van de Bredase architect W. Bunnik.
Frencken richtte rond 1930 de Pius X Stichting op, die het kasteel en de
andere gebouwen op Bouvigne voor een periode van vijftig jaar huurde van
de gemeente Breda. Hier vestigde de stichting onder meer een
dienstbodenopleiding en een opleiding tot gezinsverzorgster. Frencken
overleed in 1946 in Antwerpen; zijn stoffelijk overschot is in 1949 in
de grafkapel in de tuin van Bouvigne herbegraven. Op 1 februari 1971
werd de huurovereenkomst voortijdig ontbonden omdat katholieke
emancipatiebewegingen niet meer in de maatschappij pasten. Het
stoffelijk overschot van Frencken werd elders herbegraven. Nu zijn
terrein en gebouwen eigendom van het Waterschap Brabantse Delta. De
verlaten kapel ligt in de Duitse tuin, verscholen tussen de bomen.
Toekomst
Of de kapellen op het landgoed van Bouvigne en die in Sambeek ook in
de toekomst behouden blijven, is onzeker. Hun voortbestaan wordt
bedreigd door het verlies van de oorspronkelijke functie en de
moeilijkheid om aan een dergelijk gebouw dat niet op een begraafplaats
staat, een nieuwe bestemming te geven. Steyl heeft verreweg de beste
papieren voor langdurig behoud. In de eerste plaats omdat kapel en
begraafplaats nog steeds in gebruik zijn, en vervolgens omdat ze deel
uitmaken van het kloosterdorp Steyl en van het beschermde stads- en
dorpsgezicht.
Tekst en foto's: Rita Hulsman
Links
Het Kloosterhuis
Kloosterdorp Steyl
|
|
Bokje over... |
|
 Herdacht,
herinnerd en verlicht
De afgelopen maanden werd er
weer veel herdacht, herinnerd en verlicht op honderden begraafplaatsen. Van
oudsher wordt vooral op en rond ‘Allerzielen’, op 2 november, aandacht besteed
aan de overleden. Het is een dag van gebed voor de doden die nog in het vagevuur
zijn. Gebed kan hen helpen voor altijd bij God te komen. Vooral op katholieke
kerkhoven en begraafplaatsen is het rond 2 november een drukte van belang. Men
plaatst dan bloemen en lichtjes op het graf. Allerzielen is vanaf de 14de
eeuw een vaste herdenkingsdag, speciaal na Allerheiligen waaraan de dag
verbonden is. Dit om te benadrukken dat alle gelovigen, of ze nu bij God zijn of
nog onderweg, één gemeenschap vormen. Hoewel Allerzielen een typisch katholiek feest is, is er de laatste jaren een
kentering waarneembaar. Steeds meer gemeentelijke begraafplaatsen en crematoria
organiseren herdenkingsbijeenkomsten waarbij vooral licht en kunst een
belangrijke rol spelen. Hoewel Nederland zich steeds meer van religie afkeert,
is het geloof kennelijk niet verdwenen. Feitelijk worden bestaande rituelen en
religieuze tradities in een ander jasje gegoten waardoor het juist voor meer
mensen interessant wordt. Het bezoek aan bijeenkomsten rond 2 november groeit
gestaag. Ik was echter nog nooit op zo’n bijeenkomst geweest. Misschien omdat ik
met mijn katholieke opvoeding wat sceptisch was geworden over dit soort zaken.
Maar op 29 oktober jl. kon ik zelf ervaren dat de aandacht voor dit soort
bijeenkomsten groeit. Ik bezocht De Nieuwe Ooster waar ‘Herinnering Verlicht’
werd gehouden. Voor de vierde keer alweer. Bij donker op een begraafplaats.
Menigeen zal er een rilling over zijn rug van krijgen, maar het was niet mijn
eerste keer, hoewel het dan meestal wat schemerde. Je ziet op sommige
begraafplaatsen ’s avonds echt geen hand voor ogen, dus geen goede plek om er
dan te zijn. Dat was 29 oktober wel anders. De hele begraafplaats verlicht met
bijna duizend stormlampen, vuurkorven en zelfs laserlicht. Gedichten werden her en
der voorgelezen, er was muziek en er waren kunstuitingen waarbij ook het licht
een belangrijke rol speelde. De sfeer was heel anders dan al die keren dat ik al
op De Nieuwe Ooster rond had gelopen. Mensen waren opgetogen, nieuwsgierig en
volledig betrokken bij alles. Ik heb eerlijk gezegd wat verwonderd rondgelopen.
Zo heb ik niet eerder een begraafplaats meegemaakt! Dit was een sociale
happening waarbij de dood centraal stond, maar het leven de boventoon voerde. We
kunnen dus ook anders omgaan met onze dodenakkers, dacht ik. Spijt had ik ook
want waarom was ik niet eerder naar zo’n avond gegaan. Allerzielen heeft voor
mij een andere betekenis gekregen en die staat in het teken van het licht: licht
op de wijze waarop wij omgaan met de doden en hun laatste rustplaats.
Tekst en foto: Leon Bok
Reageren
op dit artikel
|
Waarom zou u geen lid worden van de Terebinth?
 Sinds
ik maanden geleden tijdelijk voorzitter van De Terebinth ben geworden, krijg ik
regelmatig de vraag wie of wat de Terebinth is.
Ik leg dan uit dat de Terebinth een vereniging is van mensen bij wie de zorg om
het funerair erfgoed na aan het hart ligt. Dan is de volgende vraag steevast,
wat doen die mensen dan? Een goede vraag: wat doen de leden van de Terebinth?
Wat doet De Terebinth?
Een reactie kan zijn: de leden van De Terebinth kennen veel begraafplaatsen,
hebben een fijne neus voor grafmonumenten en signaleren het als er plannen zijn
dergelijke monumenten te ruimen. Soms worden ze benaderd door oudheidkundige
verenigingen die de Vereniging wijst op zaken van historische waarde. Ook vraagt
men de vereniging samen op te trekken tegen voorstellen en plannen die het
karakter van een begraafplaats aantast. Soms worden de leden gevraagd om een
bepaalde begraafplaats te inventariseren. De opdrachtgever wil weten welke
grafstenen, monumenten en gebouwen er op de begraafplaats zijn en hoe bijzonder
die zijn. Maar de leden worden ook geraadpleegd door nabestaanden van
overledenen over graven en grafstenen. Leden geven op verzoek presentaties over
wat nu de Terebinth beoogt, wat ze voor gemeentes zou kunnen betekenen en hoe ze
kunnen adviseren. En in het kwartaalblad Terebinth en de digitale Nieuwsbrief
schrijven leden regelmatig over wat zij zo in het land tegen komen en op welke
begraafplaatsen ze aan de slag zijn geweest.
Lid worden
Als u geïnteresseerd bent in het wel en wee van begraafplaatsen, kunt u lid
worden van onze vereniging. U krijgt viermaal per jaar Terebinth, tijdschrift
voor funeraire cultuur, toegestuurd. Ook kunt u zich abonneren op de digitale
Nieuwsbrief of aan de hand van een van onze boekjes lezen over funeraire cultuur
in een bepaalde stad of regio. Tijdens een excursie vertellen leden van de
vereniging over de geschiedenis en de inrichting van een bepaalde begraafplaats.
Wat ik het boeiendst vind aan de vereniging is de grote verscheidenheid in
kennis en ervaringen van de leden. Er zijn leden die veel weten van architectuur
en steengebruik, anderen zijn weer zeer deskundig op het gebied van inrichting
van begraafplaatsen, landschapsarchitectuur of hebben een grondige kennis over
wetgeving rond begraven. Al met al een illuster gezelschap. Wat let u om lid te
worden van de vereniging? We nodigen u graag uit.
Harry Arkesteijn, voorzitter verenging De Terebinth
Uitslag fotowedstrijd
2008
Uit de geringe hoeveelheid inzendingen (15 stuks) voor de
fotowedstrijd rond het religieus funerair erfgoed, blijkt dat gebouwen op
begraafplaatsen aanzienlijk minder fotografen inspireren dan het thema
begraafplaats zonder meer. Degenen die zich er wel aan waagden, laten zien dat
ook gebouwen zich kunnen lenen voor een ongebruikelijke invalshoek of een extra
dimensie.
Uit de inzendingen heeft de jury twee foto’s gekozen. De eerste plaats is voor
‘In de schaduw van...’, een foto van Natalie Overkamp. De foto is gemaakt op
begraafplaats Westerveld en toont een uitsnede van één van de zes columbaria met
nissen. Rechts op de voorgrond een beeld van een vrouw op een lage muur. Een
ongebruikelijke invalshoek die een bijzonder fraaie compositie oplevert waarin
een strak lijnenspel contrasteert met de vloeiende lijnen van de peinzende
vrouw.
De tweede plaats gaat naar ‘Winterslandschap’ van Arie van Willigen. Het beeld
is traditioneel, maar de natuur geeft een extra dimensie. Een hoek van het
dodenhuisje op de oude begraafplaats in Leeuwarden is begroeid met klimop, een
laagje sneeuw bedekt de grond en de bomen. De witgrijze kleur van de gevels en
het groen van de deuren passen er perfect bij. Een winters beeld waarin de
sneeuw verwijst naar de dood, maar de klimop naar het leven.
De winnaars hebben inmiddels bericht ontvangen.
 |
 |
|
Foto: Natalie Overkamp
In
de schaduw van...
De foto is gemaakt op begraafplaats Westerveld. Het is één van de zes
columbaria en bevat nissen waarin urnen zijn geplaatst. Het beeld houdt
'toezicht' op alles wat er gebeurt. Wat mij aanspreekt op deze foto is
het strakke lijnenspel. |
Foto: Arie van Willigen
Winterslandschap
Hierbij een foto van het dode- en schijndode huisje op de oude Leeuwarder
begraafplaats aan de Spanjaards laan te Leeuwarden. De foto's zijn door mij
gemaakt op 22 december 2007 in een winterslandschap. |
|
De Nieuwe Ooster
in de sneeuw
 Belangstelling
volop voor de excursie naar uitvaartmuseum Tot Zover en ‘begraafplaats en
gedenkpark’ De Nieuwe Ooster in Amsterdam op 22 november. In het museum werden
twee groepen gevormd voor de rondleiding door directeur Guus Sluiter en collega
Jane Muller. Voor velen was het de eerste keer dat ze het museum bezochten, dat
eind 2007 de deuren opende.
De voormalige opzichterswoning
uit 1892 is met nieuwbouw uitgebreid, verbonden door een gang met veel glas. In
de grote zaal beneden is de tentoonstelling Totzoverjijenik ingericht,
waarbij foto’s van overledenen aan draden zijn opgehangen, waar je tussendoor
kunt lopen.
 Iedereen
kan foto’s digitaal insturen, er is ook een digitale versie met dezelfde naam.
Het museum is ingedeeld volgens de thema’s Rituelen, het lichaam, rouw en
herinnering en Memento Mori. Zeven ‘vitrines’ in de vorm van doodskisten
verbeelden verschillende religies en hoe deze omgaan met de dood. Ook is een
vitrine gewijd aan De persoonlijke uitvaart. Door het hele museum zijn
showkasten ingericht met diverse voorwerpen rond de dood, zoals haarwerken en
rouwborduurwerk. Leden van de Terebinth hebben delen van hun collectie aan het
museum ter beschikking gesteld. De bezoekers onthielden zich niet van
opmerkingen, commentaar en anekdotes, voor deze keer was de rondleiding bepaald
geen eenrichtingsverkeer. De algemene indruk leek te zijn dat men het museum
mooi vond, maar ook wel klein, zo is er nog steeds geen ruimte om bijvoorbeeld
lijkkoetsen te etaleren. Of het een verzuim was of dat de ruimte gesloten was,
werd niet duidelijk, maar de bibliotheek van het museum is niet bezocht waar De Terebinth een deel van de boekencollectie
aan heeft geschonken.
 Zwerftocht over
begraafplaats
Na
de middagpauze – helaas kon café Roosenburgh geen gedekte lunch serveren – trok
het gezelschap naar buiten, naar de 33 ha van De Nieuwe Ooster. Ook hier zouden
twee gidsen de groepen wegwijs maken, maar de vertegenwoordiger van de
begraafplaats had het laten afweten, zodat Wim Vlaanderen deze taak alleen op
zich moest nemen. Als een generaal die voor de troepen uitliep, dirigeerde hij
iedereen over de grafvelden. De minder mobielen in het gezelschap hadden soms
moeite het tempo bij te houden. Het was een van die winterse dagen, soms met
felle zonneschijn, dan weer een striemende sneeuwbui, waardoor het gras en de
monumenten met een fijn laagje poeder bedekt werden.
De gids was duidelijk in zijn element en wist bij diverse grafmonumenten
ontroerende of grappige achtergrondinformatie te leveren. Decennia geleden
werkte Vlaanderen op deze begraafplaats. Maar niet iedereen was de hele tijd
een en al oor, men ging ook zijn eigen neus en interesse achterna: hoe staat
deze zerk er nu bij, hier wil ik nog een mooi plaatje van schieten.
Begraafplaatsen over het algemeen, en zeker De Nieuwe Ooster, zijn natuurlijk
erg fotogeniek. Zelfs een paar uur is eigenlijk te kort om alle opmerkelijke oude en nieuwe
grafmonumenten, urnenmuren en –vijver te bekijken. Sommige excursiegangers waren
door de wol geverfd: ‘Dit monument is wel achteruit gegaan ten opzichte van de
vorige keer’, anderen maakten voor het eerst in de praktijk met de vereniging
kennis. Want uiteindelijk is zo’n rondleiding ook gewoon een gelegenheid om
elkaar te leren kennen, informatie uit te wisselen en bij te praten.
Tekst: Liesbeth Vermeulen
Foto's: Eric Wilderom
Begraafplaats Daalseweg
gedigitaliseerd
Tekst en foto: Paul Stoffels
 Op
donderdag 23 oktober 2008 was het bestuur van De Terebinth uitgenodigd bij een
bijzondere opening. Thom de Graaf, burgemeester van Nijmegen, stelde tijdens een
presentatie in de Evangelisch-Lutherse Kerk de digitale Begraafplaats Daalseweg
Nijmegen officieel in gebruik. Hij constateerde in zijn toespraak een groter
wordende belangstelling voor begraafplaatsen en meldde dat Cimetary watching
en begraafplaatstoerisme een steeds grotere belangstelling genieten.
Jarenlang heeft een groep vrijwilligers de hele begraafplaats tot in detail
geïnventariseerd. Hoewel het eigenlijke werk in 2003 gereed was, zijn de
vrijwilligers doorgegaan met het verzamelen van gegevens. Ruim drieduizend
monumenten, foto’s, grafschriften, symboliek, het namenregister en talrijke
kunstuitingen zijn vanaf nu te vinden op internet. Via de website kan ieder graf
tot in detail worden bekeken. Op de begraafplaats zijn veel slachtoffers van het
bombardement op Nijmegen van 22 februari 1944 ter aarde besteld en hun gegevens
zijn via de zoekpagina te raadplegen. De vrijwilligers van de Stichting In
Paradisum hebben in samenwerking met het Regionaal Archief Nijmegen
de database voor een breed publiek toegankelijk gemaakt. De site is de moeite
waard om eens naar te kijken, want er zijn prachtige monumenten te zien. Er
wordt nog steeds (of weer?) begraven en men waakt ervoor de stijl van de
begraafplaats niet aan te tasten. Nieuwe monumenten zoveel mogelijk in oude
stijl dus.
Links
Archief Nijmegen
Archief Begraafplaats Daalseweg
Speciale aanbieding
|
 |
|
Provinciedeeltjes:
Friese Meren, Sallandse Heuvelrug, Utrechtse
Heuvelrug en Regio Eindhoven
Twee delen voor
€ 10,-*
Per stuk € 6,-*
De Reeks Funeraire Cultuur
beschrijft bezienswaardige kerkhoven, kapellen, begraafplaatsen, crematoria,
hekwerken, grafmonumenten en treurbomen uit het verleden en het heden in
Nederland.
Ook in de provincie zijn interessante begraafplaatsen en kerkhoven met
bezienswaardige grafmonumenten, baarhuisjes, kapellen, hekwerken en beplanting
te zien. Ideale gidsjes voor een winterse wandeling op een stemmige dodenakker.
|
|
|
 |
|
|
*
Ledenprijs. Niet-ledenprijs € 7,00, beide delen 12,00. Prijs exclusief portokosten.
U kunt de deeltjes
bestellen via de website
. Ook
verkrijgbaar in de boekhandel. De actie loopt tot
1 februari 2009. |
|
|
KORTE BERICHTEN |
Agenda
Tot
5 april 2009
Vergeet mij niet . . .' over rouwen en gedenken
Tentoonstelling in Museum Van Gijn
Dordrecht
►Lees verder
16 t/m
19 april 2009
Paris perpétuel
Vierdaagse funeraire reis naar Parijs. Eskoo reizen & Atelier Terre
Aarde, onder auspiciën van de Terebinth. Informatie en opgave bij
Rindert Brouwer en Jeannette Goudsmit, T. 040-2121791, E
terre.aarde@planet.nl
12 mei
2009
Terebinth-excursie naar Terschelling
Onder leiding van Teunis Schol wordt een bezoek gebracht aan de kerk en
het kerkhof van Hoorn, het kerkhof in Striep, kerk en kerkhof in
Midsland en de oude begraafplaats bij de Brandaris op West-Terschelling
Zondag
14 juni 2009
Excursie naar Joodse begraafplaatsen in Enschede
Tips voor de agenda, stuur een mailtje naar
Agenda Terebinth
Zomaar een graf
Nee, niet zomaar een foto van een graf.
Rust zach staat er op. Sejdic werd maar 15 jaar oud. Hij overleed op 26
augustus 2000. Er is een mooi portret van hem in de steen gegraveerd.
Maar zijn graf is zwaar beschadigd door kogelinslagen. Zelfs het
linkeroog van Sejdic werd er uit geschoten door een kogel. De vazen, die
op de vier punten van het graf stonden, zijn geheel vernield door
kogels.
Je zou zeggen dat de foto ergens in het voormalige Joegoslavië gemaakt
is. Daar is zo'n beschadigd graf heel goed mogelijk. Maar nee, je houdt
het niet voor mogelijk, dit graf staat in Nederland, in Tilburg wel te
verstaan.
Wat moet hier gebeurd zijn. Hoe is het mogelijk dat het graf van een
vijftienjarige jongen op deze wijze beschadigd wordt. Wat kan een
vijftienjarige jongen misdaan hebben dat men zijn graf op deze wijze
vernielt. Wat is er in hemelsnaam gebeurd dat iemand heeft bewogen dit
graf zo met kogels te bewerken.
Vroeger, in de middeleeuwen en ook daarna, waren de ernstigste twee
misdrijven die er bestonden het misdrijf tegen het leven, zijnde moord
en doodslag, en het misdrijf tegen de dood, oftewel grafschennis en
lijkenroof. Droevig dat velen daar tegenwoordig blijkbaar anders
tegenaan kijken.
Paul Stoffels/Henk Paardekooper |
Terebinth
december 2008
In dit nummer:
Wet op de lijkbezorging
Bidprentjes
Uitslag van de fotowedstrijd
En verder:
Graven op internet/funeraire varia
Mens & plek
Boekbesprekingen
Excursies en agenda
Verslagen van Drenthe en Ameland
Verenigingsnieuws, extra algemene ledenvergadering
Inventarisatie begraafplaatsen schema;,bericht uit de Achterhoek en Salland,
Gast aan het woord: Rita Hulsman
Dit nummer aanvragen |
WORD LID VAN DE TEREBINTH
 De Terebinth, vereniging voor Funeraire Cultuur, streeft naar behoud van en aandacht voor waardevolle begraafplaatsen en grafmonumenten. De vereniging organiseert excursies en geeft ook een tijdschrift en een digitale nieuwsbrief uit.
Voor € 22,50 per jaar steunt u De Terebinth.
Aanmelden |
|
Interessante links naar begraafplaatsen
Oude Begraafplaats
Geldermalsen
Oude Algemene
Begraafplaats Zeist
Op de
website staan interessante links naar verenigingen en stichtingen die zich
inzetten voor het behoud van historische begraafplaatsen.
De lijst is nog onvolledig. Graag aanvullingen.
Stuur deze naar:
webmaster Terebinth
Op de website van
Begraafplaats.org staat een
Adressengids
van vrijwel alle begraafplaatsen in Nederland. Ook deze lijst kan nog worden
aangevuld met adressen en websites.
Enquête
Terebinth
Uitslag enquête Nieuwsbrief 11
In totaal beantwoorden 14 lezers de enquête.
Vraag 1: De Terebinth moet professionaliseren om een volwaardige
gesprekspartner te kunnen zijn in de wereld van de funeraire cultuur.
Uitslag: 62% ja, 38 % nee
Vraag 2: De Terebinth moet een vereniging
zijn van geïnteresseerden in de funeraire cultuur en zich toeleggen op
activiteiten, excursie en publicaties.
Uitslag: 100% ja, 0% nee
Toelichtingen*
#
Ik denk dat beide stellingen met Ja beantwoord dienen te worden, voorop moet
staan het behoud van oude begraafplaatsen, en behoud van de funeraire cultuur
door de tijden heen. Daarnaast is het goed om activiteiten excursies en
publicaties te verzorgen, om zo het gedachtegoed levend te houden, en zo ook
anderen hiervoor te interesseren.
# Na twintig jaar had De Terebinth al een professionele organisatie moeten zijn.
Daar dat niet van de grond komt, zegt genoeg. Laat de leden vooral genieten van
al het moois dat begraafplaatsen te bieden hebben.
# Als het allemaal "professioneler" zou moeten ben ik zo weg ik zou velen niet
verstaan in tegenstelling tot gedreven mensen.
# Samenwerking tussen LOB, Terebinth en het Uitvaartmuseum zal
professionalisering bevorderen terwijl de Terebinth passie beschermd kan
blijven.
# De toegevoegde waarde om een volwaardige
gesprekspartner te zijn is mij niet helemaal duidelijk. Ik zou wat nadere
uitleg behoeven om een beeld te krijgen wat dat professionaliseren dan inhoud
en wat de consequenties daarvan zijn. Kun je als gedreven en gemotiveerde
vrijwilliger dan ook niet, daar waar nodig, de belangen behartigen.
Professionaliseren leidt vaak weer tot oeverloos vergaderen, overhead kosten
etc. Laten we als actieve gemotiveerde vrijwilligers de schouder eronder
blijven zetten en ons erfgoed met liefde bezoeken en zo mogelijk beheren.
# De Terebinth heeft leden die kennis hebben om een
volwaardige gesprekspartner te zijn in de wereld van de funeraire cultuur. Dit
mag niet gehinderd worden door een vereniging die niet goed georganiseerd is of
waar bevoegdheden onduidelijk zijn. Daarnaast zijn er veel leden (denk ik) die
alleen geïnteresseerd zijn in het deelnemen aan wat activiteiten. Maar ook dit
aspect moet door de T. op een goede manier worden opgepakt. Daarom volmondig 2X
ja op de vragen!
# De Terebinth is in de eerste plaats een vrijwilligersvereniging.
Professionalisering hoort daar ook bij, maar de vereniging moet leden
faciliteren met datgene wat zij leuk vinden te doen (natuurlijk met de
verenigingsdoelstelling in gedachte).
# Uit ervaring heb ik bemerkt dat de eerste doelstelling niet waar te maken is.
Ik zal blij zijn als De Terebinth het tweede doel blijft halen. Zo zuinig is de
vereniging niet op haar actieve leden.
* niet iedereen heeft een toelichting op vraag 1 en 2 gegeven. De
toelichtingen zijn door de redactie anoniem gemaakt.
Nieuwe enquête
Met welke vereniging/verenigingen moet De Terebinth
samenwerken?
U kunt u stem uitbrengen en toelichten op
Enquête Terebinth |
|
Colofon
Terebinth Nieuwsbrief is een uitgave van De Terebinth, vereniging voor Funeraire Cultuur en wordt uitgeven onder verantwoordelijkheid van Terebinth, tijdschrift voor funeraire cultuur.
Adverteren in de Nieuwsbrief:
terebinth@planet.nl
Redactieadres:
terebinth@planet.nl
Aanmelden voor Nieuwsbrief
Afmelden voor Nieuwsbrief
De redactie nodigt de lezers uit om te
reageren op deze Nieuwsbrief.
|
|
|
