 De Terebinth |
Vereniging
voor Funeraire Cultuur
|
|
De Terebinth |
Vereniging
voor Funeraire Cultuur
|
|
FUNERAIRE CULTUUR UTRECHTSE HEUVELRUG De Utrechtse Heuvelrug
strekt zich als een langgerekte plooi uit van het Gooi tot aan de Rijn
bij Rhenen. In de 18de en 19de eeuw ontdekten welgestelde stadsbewoners
de zuidelijke flank van de beboste heuvelrug en lieten hier hun
buitenhuizen met landschapsparken bouwen. De Utrechtse Heuvelrug
veranderde in de Stichtse Lustwarande. Op de Heuvelrug bevinden zich
naast algemene, katholieke, protestante en joodse begraafplaatsen ook
enkele bijzondere dodenakkers. De Hernhutters in Zeist, die in 1746 na
jarenlange omzwervingen onderdak vonden in Slot Zeist, begroeven hun
doden – broeder naast broeder, zuster naast zuster – op hun sobere
‘Godsakker’. Zo zijn er meer funeraire pareltjes: het mausoleum in
Leersum, de grafheuvel bij Huis Maasbergen, de piramide bij Austerlitz
en het mausoleum van de Duitse ex-keizer Willem II. Op de Heuvelrug zijn
meer eigenzinnige initiatieven van particulieren te bezoeken. Hert
Stille Hofje bij Den Dolder werd in 1904 aangelegd voor de werknemers
van de zeepfabriek De Duif. In 1871 werd de kleine gemeente Stoutenberg
(nu Leusden), zoals elke gemeente in Nederland, gedwongen een algemene
begraafplaats aan te leggen. Een jaar later opende de ‘Algemene
Burgerlijke Begraafplaats’die in de volksmond algauw de naam `Het
Vilderskerkhof’ kreeg omdat er voornamelijk ‘vilders’, zwervers en
landlopers die voor enkele stuivers kippen en koeien vilden voor de
boeren, werden begraven. De laatste begrafenis vond plaats in 1947
plaats waarna het kerkhof in vergetelheid raakte. Nu herinnert slechts
een houten toegangshek en een bord aan dit stukje funeraire
geschiedenis. Deze publicatie is tot stand gekomen dankzij steun van Provincie Utrecht, Prins Bernhard Cultuurfonds Utrecht en Stichting K.F. Heinfonds. Titel: Funeraire
Cultuur – Utrechtse Heuvelrug Verkrijgbaar in de boekhandel of
rechtstreeks bij De Terebinth |
|
 Homepage |
